Je bevindt je hier: ESAC » Onze leden » Groepjes » Grietje

Frietje bij Grietje

Helaas heeft Grietje in het voorjaar van 1999 het frietbakkersberoep op moeten geven. Toch willen we deze pagina die we als eerbetoon aan de naamgever en bazin van de friettent waar we vele jaren vaste klant waren laten staan.

Het beste frietkot ter wereld. (foto: ?)

Grietje is een fantastische Belgse. Ze bakte in haar friettent zelf gesneden frieten. Ze had het liefst dat we voor we langs komen even bellen, dan kan ze alvast beginnen met snijden en voorbakken. Klantvriendelijkheid stond voorop. Prijs- kwaliteit- verhouding was hier top. En... meest belangrijk: de porties konden tippen aan ESAC-normen!

Grietje was te vinden aan de doorgaande weg Namen Hasselt, bij Kerkom bij St Truiden.

Grietje en Patrick bij ESAC-vlag. (foto: ?)

In de Musketon heeft een stukje gestaan over Grietje, geschreven door Rob. Hier volgt het:

Week eend

De

...gigantische honger...

beste frieten van België komen ongetwijfeld van Grietje en Patrick. Iedere ESAC'er zal ook aan den lijve ondervonden hebben dat ze niet alleen een hele goede kwaliteit leveren maar dat vooral ook de kwantiteit van een uitzonderlijk hoog niveau is. De eerste keer dat een willekeurige ESAC'er bij Grietje is gaan eten, heeft die namelijk per definitie te veel besteld. Na dat weekend klimmen heb je een gigantische honger en die moet gestild worden. Bij Grietje sta je dan voor de keuze of je een kleine, een middel of een grote friet zal bestellen (in een zakske of in een bakske). Natuurlijk wil je daar ook nog iets bij. Andere ESAC'ers zijn al aan het bestellen en jij vraagt je af waarom ze allemaal "zo weinig" bestellen. Watjes!

Ondertussen

"wel goed eten hè!"

lijkt jou eigen keuze vast te staan Een middel grote friet en een hamburger. Helaas zegt er vlak voor het moment dat je wilt bestellen nog net een ESAC'er:"wel goed eten hè!". "Stel dat het te weinig is", flitst er door je hoofd. Grietje ziet je verwarde blik en krijgt een genoeglijke glimlach op haar gezicht. Maar helaas, het is al te laat. "Doe mij maar een grote friet en een hamburger speciaal", flap je eruit. Om het feest compleet te maken bestel je , ondanks een negatief advies van Grietje, ook nog samoerai saus. Je vindt "pittig" namelijk wel lekker. Als je weer buiten komt zitten er een paar mensen te gniffelen. Ook vragen er verdacht veel of je echt wel flink honger hebt. Natuurlijk, als een paard! Dan is de friet voor de eerste ESAC'er klaar. "Die had toch een kleine besteld", denk je.Het zal wel een vergissing zijn want wat hij daar met zich meezeult is zonder twijfel een grote friet. Bij de tweede grote friet begin je al te twijfelen en na de derde en vierde heb je het door. Oeps! Die zakskes zijn gewoon een kleine friet. En jij, ontzettende geweldenaar, gaat zometeen een grote friet én een hamburger speciaal krijgen. Dat moet immens zijn.

En ja hoor! Je bent aan de beurt en krijgt een enorme zak, in vet gegaarde aardappels. "De hamburger komt zo", roept Patrick vanuit de keuken. "Je mag hem houden", denk je bij jezelf maar je wilt je natuurlijk niet laten kennen. Vol goede moed begin je te eten.....en te eten....en te proppen....en te stouwen....en te......buurrrb.

quality management

Misschien krijg je het op, misschien ook niet. Feit is wel dat je de rest van de rit naar Eindhoven voor pampus ligt en geen pap meer kan zeggen. Ook weet je zeker dat je de volgende keer ook maar een watje bent.

Om

...ik had een Week Eend schotel gewonnen...

het hun klanten zo goed mogelijk naar de zin te maken doen ze bij Grietje & Co ook aan quality management. Je kunt tegenwoordig al relaxed zitten in de garage en er is een openbaar toilet. De deur daarvan kan na een ESAC bezoek zelfs naar twee kanten open. Om eens te peilen wat de klanten er nu eigenlijk van vinden, hielden ze een tijdje geleden een enquête. Je moest een aantal vragen invullen en onder de deelnemers werd dan een weekend-schotel verloot. Invullen dus! ESAC'ers komen nu eenmaal alleen in het weekend (?). De vragen bleken niet overdreven moeilijk. Zelfs op de vraag of het bij Grietje te duur, te goedkoop of precies goed was wisten wij meteen het antwoord. Een week na dato werd mij de mededeling gedaan dat ik in de prijzen gevallen was. Hoezee, hiep, hiep.....hoera, ik had een week eend schotel gewonnen. De volgende eetsessie bij Grietje was voor mij dus gratis.

En

...geplette eend...

jawel, twee weken later was het zover. Eindelijk zou ik antwoord krijgen op de vraag die ik mij ondertussen was gaan stellen. Ik had dan wel gewonnen maar wat zou die week eend schotel inhouden? Twee dingen wist ik zeker. Het zou in ieder geval genoeg zijn en er zou friet bij zitten (de toko heet nu eenmaal frietje bij Grietje). Ik werd niet teleurgesteld. Toen de rest nog aan het bestellen was zat ik al aan een mooi gedekte tafel, aan mijn eerste gang Een overheerlijke kervel crème soep uit eigen keuken. Daarna volgde de klapper van de week eend schotel. En het was géén geplette eend of ander soortig gevogelte. De schotel bestond uit malse tong met frisse salade en frieten en dat alles overgoten met een romige remoulade saus. Nu is het zo dat ik best wel een visje op zijn tijd lust. Helaas speelde in deze schotel de vis geen enkele rol. De tong was namelijk geen vis maar kwam rechtstreeks uit de bek van een voor het vlees en leer geslachte koe.

Ik moet zeggen, dat was even slikken!
Smakelijk eten,

Rob

Mocht je het trouwens nog willen weten: het toetje was gewoon ijs met fantastische disco dip.