Regelmatig denk ik nog aan je (..)

Ik wil je in ieder geval bedanken voor de positieve kijk op het leven. En ik zal nooit vergeten hoe we in dezelfde ruimte op de TUE aan onze afstudeerscriptie werkten (1998).

Peter, bedankt en tot ooit.

Al die kilometers die we nog zouden fietsen,
grapjes die we zouden maken,
Hoegaarden die we zouden drinken,
verhalen die we zouden vertellen.

Weet je wat belangrijk is, zei je, dat zijn andere mensen, vrienden.

De wereld heeft zijn onschuld wel zo'n beetje verloren dit jaar.

Bedankt voor zoveel moois.
Ik mis je.

Vanmiddag was ik in mijn eentje op de Strabrechtse heide.
Ik heb de vrijheid genomen om voor twee personen te genieten.
De herinneringen aan jou zijn sterk en levendig.
Dat zal altijd zo blijven.

Beste Peter,

Jou dood kwam onverwacht. Toen ik het las in de krant was ik dan ook met stomheid geslagen. Ook nu nog schieten me de woorden tekort.

Als ik aan jou denk, denk ik automatisch terug aan de vele momenten, die we samen gedeeld hebben.
Zoals de eerste keer klimmen in de Calanques, toen jij als voorklimmer de moeilijke routes voor me uithing. Of die keer na de Totathlon toen we in beschonken toestand de grootste lol hebben gehad met een stapel bladeren. Of aan die vele onzinnige gesprekken die we gevoerd hebben tijdens de koffie in het Chateau, …… Met jou kon je altijd lol hebben.

Wat je ook deed, je leek overal plezier in te hebben. Het enthousiasme waarmee je je verhaal deed, ondersteund met handen en voeten en met die altijd aanwezige lach, zal me nog lang bijblijven. Je leven was veel te kort, maar ik troost me met de gedachte dat je er tot het laatste moment van hebt genoten.

Tot slot wil ik iedereen, maar vooral de ouders, Sjula, Koen en Alex, sterkte toewensen met het verwerken van Peters’ dood.

Peter, ik zal je missen!

Het telefoontje kwam een paar dagen voor aanvang van mijn CII cursus. Het nieuws kwam voor mij als voor mijn medecursisten als een schok.

Alle dierbaren van Peter veel sterkte met de verwerking van dit verlies.

Peter,

De laatste keer dat ik je zag was al meer dan een jaar geleden in de AOR. Je vertelde me toen dat je erg van je vrijheid aan het genieten was en dat je al je energie kwijt kon in het sporten.
Ik vind het verschrikkelijk om te moeten horen dat dit jou is overkomen.
Mijn beste tijd met jou was natuurlijk het feesten en beesten in Center Parcs met de hele bubs.
Ik kan alleen maar hopen dat het voor jou nu nog steeds een feest is, waar je ook bent...

Peter,

Ondanks dat we elkaar al jaren niet hebben gesproken wil ik je toch bedanken voor de bijzonder herineringen die ik heb van jou. Herineringen van een geweldig weekend Center Parcs, herineringen van iemand met een fantastisch gevoel voor humor.

Ik wens al je vrienden en familie bijzonder veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Peter,
voorig voorjaar heb ik je leren kennen, jij en Koen kwamen bij mij logeren. Ik kende jullie nog niet, maar omdat Sjula de volgende dag een tentamen had gingen we stappen in Groningen. Later gingen we naar schiermonnik oog. Dit was een E/Gsac niet-klimweekend. Daarna zijn we in de zomer met z'n allen wezen klimmen. Dat was heel erg leuk dat zal ik nooit vergeten. Hele maffe spelletjes doen in het hok omdat het zo eindeloos regende, lang gekampeerd op de gletsjer rond de piz Palu.
Jij die met Evelien over Sjula praatte Evelien die met mij over jullie praatte en ik praatte met Sjula over jou...... Het duurde even.... Peter ook ik zal je missen.
Ik wil alle familie en vrienden heel veel strekte wensen,

Chiau Peter,

Vorig jaar tijdens die fantastische toerskicursus in Terre Rouge heb ik je leren kennen. Daarna hebben we nog in de zomer op camping Morteratz bij Pontresina in slecht weer gegeind. Ondanks blessureleed was je zoals altijd opgewekt. Die lach is inderdaad onafscheidelijk bij jou. Nu zit ik in La Paz in Bolivia, net terug uit de bergen en lees wat er allemaal gebeurd is. Het blijft onvoorstelbaar. Gevallen op de Herbetet. Zelf ben ik er een paar jaar geleden geweest. Het is er zo mooi. Het Leonesa bivak is al mooi en daarna de hele tocht met het uitzicht naar de Mont Blanc en de Grand Paradiso is fantastisch. Dat blijft allemaal. Je hebt het allemaal gezien. Hou het vast. Deze momenten zijn te kostbaar.

Volgende week ben ik uit de Andes en weer in de Alpen om een NSAC cursus te geven. Je naam zal zeker vallen. Dan zie ik die grijns van je weer. Ik zie je nog aan achterkant van de trap van het chatet in Terre Rouge hangen. Dat beeld zal ik niet kwijtraken.

Nu rest mij niets meer dan familie, vrienden, esac en overigen heel veel sterkte te wensen.

Peter en familie,

Met stomheid geslagen.
Wat een vreselijk bericht,
Wat een leegte,
Wat een donker gat.
We leven erg met jullie mee!
Heel veel sterkte!

Net terug van vakantie uit hetzelfde Gran Paradiso hoor ik het bericht van mijn vader. Ongeloof overheerst.

Ook al hebben we elkaar in geen jaren meer gezien, als buurjongen en vriend ben je een belangrijk onderdeel van mijn jeugd geweest.

Altijd vrolijk, altijd geinen, zo zal ik je herinneren.

Ik wens familie en vrienden veel sterkte toe.

do. 11 juli kwamen wij met ons gezin (5 pers.) aan in Bivacco Leonessa. Er waren geen andere gasten, dus hadden wij een prive hut om te overnachten. Er was iets merkwaardigs: we troffen er een Ned. slaapzak aan met touw en allerlei Ned. spullen. We dachten dat 's avonds de bergbeklimmer wel terug zou komen. Nee, dus niet. De volgende ochtend verlieten wij met gemengde gevoelens de hut en daalden af naar beneden. Daar hoorden wij v.e. recent ongeval met een Hollander. We hadden kontakt met de plaatselijke politie die ons het ongevallen rapport liet lezen. De schrik bij ons gezin was groot. Een van onze jongens kende Peter persoonlijk!!
Onze condoleances voor de ouders/familie/vrienden. Heel veel kracht/sterkte toegewenst, ook voor Martijn natuurlijk.

Teruggekomen van een fijne vakantie hoorde ik dat de broer van mijn collega (Francoise) was overleden. Van een berg gevallen in Italie. Ik kende Peter niet maar wilde toch naar zijn begafenis. Nadat ik de verhalen van familie, vrienden en collega had gehoord begreep ik dat zij Peter heel erg gaan missen.

Ik wens jullie heel veel sterkte

Peter,

Vol ongeloof vernam ik het nieuws van jouw overlijden. We hebben elkaar in jaren niet meer gezien of gesproken, maar de herinneringen van vroeger zullen altijd bij me blijven.
Het gaat je goed Petertje...

Je oude buurjongen,

Beste Peter,
Slechts enkele keren hebben wij elkaar ontmoet.
Als we je tóch een beetje kennen
is dat
door de verhalen
van onze dochter Sjula:
Haar ogen stráálden
als ze over jou vertelde.

We willen je bedanken
voor wie je voor haar bent geweest.

Wij geloven,
dat de dood
niet het laatste woord heeft.

Wij hopen
straks,
aan de andere zij’,
alle pijn en angst
en verdriet voorbij,
de kennismaking met elkaar
te mogen vernieuwen.
Tot dan.

Lieve Peter
Wat ga ik je verschrikkelijk missen. Je was voor mij mijn beste vriend. En sinds ik 4 1/2 jaar geleden naar Schotland ben verhuisd één van de beste redenen voor mij om naar Nederland op bezoek te gaan. In Schotland wist ik dat onze vriendschap voor altijd zou duren en dat het niet uit maakte wat voor afstand er tussen ons lag. Als ik je opbelde vanuit Schotland hoefde ik nooit te zeggen: met Remco. Ik zei: heee Peter. En dan zei jij: heee Remco. Jij was altijd vrolijk, blij om mij te horen. En dan in gedachten kon ik die stralende ogen van jou zien. Wat hebben wij een hoop toffe dingen meegemaakt. Jij genoot overal van. Heel veel van de bergen, maar toch nog meer van je vrienden. Wat heb jij veel vrienden. De afgelopen dagen heb ik nog veel meer nieuwe vrienden van de afgelopen 4 1/2 jaar leren kennen.
Twee jaar geleden was jij de best man tijdens mijn huwelijk. Wij droegen allebei een Schotse kilt. Die Nederlanders vragen zich nu nog af wat er onder een kilt gedragen wordt, maar jij en ik, wij weten wel beter.
Dag lieve Peter, bedankt voor alles.

Hee Paap,

ik heb je leren kennen als een geweldige vriend met een duidelijke mening, een bijna eeuwige vette grijns, een enorm gevoel voor humor, bizarre situaties en slechte en goede (Marillion!) muziek. Vooral de festivals de Budnecque en het skiën en de Calanques afgelopen winter zullen me bijblijven. Ik vond het heerlijk om met jou over sollicitaties, mijn broertje de vetschepper, de zin van het leven en de betekenis van "anoe" te praten. De schok van je dood was en is verschrikkelijk, maar de goede herinneringen blijven. Ik denk dat ik voor alle (wannabe) chevaliers spreek wanneer ik zeg dat je altijd deel van ons zult zijn. Bedankt voor alles.

Onze Levensgenieter

Lieve Peter in mijn gedachten blijf je mijn lieve eigewijze broer,mijn voorbeeld,onze levensgenieter.
Jij deed wat je wilde,jij liet je dromen uitkomen.
Jij leerde jezelf snowboarden,niks les niks moeilijk doen gewoon twee uur vallen en doorgaan en dan de lift in.
Mijn gedachten waren;"als mijn broertje dat kan,kan ik dat ook".
En dat lukte! Het snowboarden geeft mij nog altijd veel plezier.
Jij leerde Brian en Mike klimmen,jij inspireerde ons.
Jij hebt ons nu weer laten zien hoe belangrijk het is te genieten, genieten van het leven elke minuut van de dag.
Jij hebt genoten tot de laatste stap.
Jouw klap was te hard.
Onze klap moet nog komen.

Maar nu weet ik het zeker,
ik moet wat doen met mijn dromen.

DAG LIEVE BROER....

Wat een mooie dag was het, en wat een mooie tocht ook van Rifugio Sella naar Bivacco Leonessa. Verder omhoog richting sneeuw en ijs is niet aan ons besteed, dus genoten we van het uitzicht terplekke en lachten we om het feit dat de slaapzakken en het brandertje die we in het bivak vonden zo'n onmiskenbare Nederlandse uitstraling hadden, ook al werden we hierin enigszins geholpen door het pakje hartkeks dat ernaast lag. Nou, hopelijk hebben die twee een mooie tocht daarboven, wij gaan weer naar het dal. Onderweg vloog de ene helicoptervlucht na de andere over ons heen richting Leonessa, met 1 keer zelfs een heel pakket eronder. Vervoeren ze gewonden echt zo naar het dal? De Italiaanse krant vertelde ons echter dat 'gewonde' niet meer van toepassing was.

Peter, ik hoop dat je intens genoten hebt daar op de top en dat je nu voor altijd de stilte en rust van een bergtop op een mooie dag om je heen hebt.

Hoi Peter,

Ik heb je bij de toerskicursus leren als een sociale en sportieve jongen en destijds, samen met Onno, de praatjesmaker. Toen ik hoorde dat jij met Sjula en Onno plannen hadden gemaakt voor een tweede cursus vond ik het erg jammer dat ik geen tijd had voor nog zo'n week plezier. Ik wens al je vrienden en familie en Sjula in het bijzonder veel sterkte.

Peter,

Vorig jaar leerde ik je kennen in de alpen, een mooie zomer met wachten op mooi weer, klimmen, eindeloze gesprekken, flessen meppers, en blaat apen.

Deze zomer zou het zelfde worden, in vijf minuten spraken we af om samen twee weken naar Gran Paradiso te gaan. Herbetet een mooie punt moet de eerste tocht worden, maar eerst moeten we naar Bivacco Leonessa. Vijf uur zegt het gidsje, eenvoudige wandeling zegt het gidsje, wat valt dat tegen wat zijn die rugzakken zwaar. Maandag morgen vroeg op, prachtig weer en al bijna licht. Vrolijk pratend gaan we omhoog, langzaam wordt het uitzicht mooier. Het terrein wordt steiler en de grappen maken plaats voor gehijg. Op de graat rusten we even, Lidl repen zijn veel lekkerder dan die van de Aldi zeg jij. Dan door richting top de rots voelt niet eens koud aan, wat is het hier mooi. Op de top wijzen we elkaar de toppen waar we eerder op stonden of gewoon de naam van weten, we maken plannen voor de rest van de vakantie en eten nootjes. Tot hier was dit een prachtige dag die ik nooit hoop te vergeten, de rest van de dag zal ik nooit vergeten.

Peter bedankt voor een geweldige tijd, het was veel te kort.

Kennen deed ik je eigenlijk maar amper, ja van de klimhal en weten welk gezicht bij welke naam hoort.

Dan lees ik het bericht over jouw val van een prachtige berg; hier kreeg ik het ijskoud van. Bij deze wil ik al je familie en vrienden en vooral je klimmmaatje die bij je was alle sterkte en kracht toewensen om met dit verlies om te gaan. Ik heb er alle vertrouwen in dat alle mooie herinneringen aan jou bij iedereen een plekje in hun hart krijgen, dan ben je toch nog een beetje hier.

Hoe kunnen we ooit goed beschrijven wat Peter voor ons betekende, hoe we hem waardeerden en wat we voor hem voelden. Een paar zinnen onder elkaar, een paar luttele woorden, ze lijken geen gerechtigheid te doen.

Peter zal blijven leven, in onze herinneringen, in onze sterke verhalen, in ons, in mij. In mijn gedachten zal je blijven bestaan als die jongen met die eeuwige glimlach, bij wie niet, die jongen met wie ik samen veel lol heb gehad, met wie had je dat niet, ik zag je graag, wie niet.

Die fantastische week tourskien, uit je dak bij festival Budnecque, gewoon gezellig in de AOR, 's morgens uitbrakken met een kop koffie bij de Buren, klimmen in de Calanques, lammen in Bleau, behulpzaam bij het EBI en natuurlijk altijd met erg veel lol.

Zo zal ik je herinneren.

Het blijft onwerkelijk, maar nieuwe herinneringen komen er nu niet meer bij.

Ik kan er nog niet bij met mijn verstand, maar met zo'n vereniging als de ESAC moet het lukken.
Allen veel sterkte.

Geen lid van het klimmen.
of bekend van een andere hobby die peter uitoefende.
maar toch iemand die zijn medeleven wil betonen. Ik ben een collega van een zus van Peter (Wendy).
Ik wil hierbij de hele familie heel veel sterkte wensen.

Gecondoleerd.

Lieve Peter,

Wat zal ik jou en onze speciale hechte vriendschap gaan missen! Niet meer samen lachen, geen telefoontjes, geen eet-date's, geen sigaret roken op je nieuwe balkon, geen film meer kijken, geen Gin-Bitterlemon, geen Breezer, geen aanmaak,niet: zullen we samen eten ("friet"), geen macaroni met spinazie of viscuisine, niet meer :"heej grietje"; Geen telefoontje dat je weer terug bent van je vakanties.
Jouw Sophie is nu bij mij thuis, is fijn om haar bij me te hebben.
Ik hoop dat je nu ergens bent waar het heel fijn is, heel mooi, en heel rustig.
Dag lieve jongen, ik zal je missen, en het zal moeilijk worden de grote leegte op te vullen.

Liefs Saskia

Beste Peter,

Ook al kende ik je niet zo goed, van die paar keer dat ik je heb ontmoet, kan ik je herinneren als een super enthousiaste, spontane, aktieve gozer. En een doorzetter, zoals ik tijdens het fietsen met ISIS heb gezien. Veel sterkte gewenst aan allen die Peter dierbaar zijn.

Dag Peter,

Laat al je wensen die je nog had en alle vreugde die je bezat, voortbestaan boven de top van die berg.

Het is zo onwerkelijk en oneerlijk om dit bericht te ontvangen. Ik wens de ouders, familie en naaste vrienden alle kracht toe om dit verlies te verwerken. Mijn gedachten gaan ook uit naar zijn klimmaat. Veel sterkte!

Peter, ik had je graag beter leren kennen dan alleen 6 jaar basisschool.

Hee Peter (kinderpindakaas),

Ik hou niet van afscheid en helemaal niet van cliches, voor mij blijf je ook gewoon bestaan, in een foto, een herinnering of een plekje in mijn hart.

We delen veel dingen samen, een gemeenschappelijke vriend, een passie voor fietsen, vrouwen en vooral humor. We kunnen overal om lachen en zien de humor van alles wel in. Dan die poes die we op een avond tegen kwamen. Je weet wel wat ik bedoel. Ook al zagen we elkaar maar hooguit 1 a 2 keer per jaar. Het was altijd gezellig. Ik heb altijd versteld gestaan om je gastvrijheid en lekker duf wakker worden na een feestje.

Ook namens mijn vrouw en kind bedankt. Spreek je Later!

Beste Peter,

Afgelopen woensdag opende ik 's avond mijn email. Een schok, dit kon gewoon niet waar zijn. Ik hoopte nog even dat ik mij vergiste. Maar het ging wel degelijk over die vrolijke krullebol.
Ik kende je niet echt goed. Maar ik herinner mij afgelopen kerstvakantie nog goed. Een middag was ik al eerder gestopt met skien om lekker rustig te lezen. Echter voordat ik mij volledig had kunnen installeren met mijn boek, kwam jij binnen lopen. Al snel veranderde het koetjes-en-kalfjes gebabbel in een goed gesprek over vriendschap, relaties en werk.

Ik ben blij je gekend te hebben. Ik wens Sjula, familie en vrienden veel sterkte bij het verwerken van zo'n groot verlies.

Lieve Peter,

Ik mis je en denk continu aan je

Beste Marjo en Peter
Hier past alleen maar stilte, Thailand lijkt nu zover weg.
Heel veel sterkte.
Lia Mets en Wim van Egmond, Spijkenisse.

Peter,

We kennen elkaar vanaf de wieg. Alles wat je als jonge jongen doet heb ik met jou gedaan. Samen naar school lopen, tafelvoetbal, geheimschrift, boompje klimmen, hangen op je kamer, Top 100 aller tijden, ruzie maken, verliefd op hetzelfde meisje. Al die dingen die we hebben gebouwd, boomhutten, snelle karretjes, tandems, en alles wat we sloopten of in de fik staken. Te veel herinneringen die ik niet meer met je kan delen maar nooit zal vergeten.

Wat een leegte voor familie, vrienden en kennissen. Ik weet dat vele je zullen missen.

Klimmen is vaak heel mooi maar soms erg zwaar.

Peter,

De nacht na het afschuwelijke krantenbericht reden we gedrieen nog een keer op de brommers naar Nideggen, bij Aken. Het leek een halve wereldreis met mijn Honda, de Puch van Sven en jouw Peugeotje als rode lantaarn.
Je hebt me daar leren klimmen, leren genieten van de natuur en van de vrijheid als je aan een rots hangt.
Maar ook het plezier maken eromheen was voor jou belangrijk. De verbondenheid met medeklimmers, het sociale gedrag van deze bijzondere groep mensen, biertje, martini, peukje en koken op zijn primitiefst.

Toen we dinsdagnacht weer terugreden, nam jij een andere afslag. We zagen je omhoog rijden en de top van de berg ontstijgen. Je zult voor ons altijd de rode lantaarn in de hemel zijn..

Tot boven, Peter...

Ofschoon een Peter voor mij een onbekende was, komt het nieuws van een omgeval altijd keihard aan.

Via deze weg wil ik iedereen bij wie de gebeurtenis nog veel harder aankomt alle sterkte van de wereld toewensen bij het verwerken van het slechte nieuws.

Mijn oprechte condoleances aan familie en vrienden, esac, iedereen..

-
Een berg in de verte
top en dal in evenwicht
Zo dicht bij elkaar
maar nooit samen
-

Ook nu, een week na de fatale val, dringt het nog maar nauwelijks tot me door. Wat altijd zo ver weg leek is ineens heel dichtbij gekomen. Een klimmer kan de risico's van de bergen aanvaarden, maar het verlies van een klimmer, een mens, is voor eenieder moeilijk te aanvaarden.

Peter,
Lange tijd niets gehoord, lange tijd niet gezien.
Laatst (bijna een jaar geleden) nog een keertje.
Spontaan als altijd; niets verandert.
Maar nu dan toch, zo anders voor hen die achterblijven.
Jij zult nooit meer veranderen.
Bedankt voor je eeuwige vrolijkheid

Kende ik Peter goed? Niet echt. Ik herinner me het vaste ritueel; "4012" bellen, aktiviteit ophalen, effe praatje maken. Elkaar een keer tegengekomen bij Neoliet, en nog tips gekregen van je om toch die 6a te kunnen maken. Het is me niet gelukt.
En dan komt, een paar jaar later Paul ineens binnenlopen, en brengt het rare nieuws......... en dan sta je stil.
Je bent nu waarschijnlijk op een hogere plek dan je ooit zou kunnen klimmen. Het ga je goed.

Ik wens iedereen die Peter goed kennen heel veel sterkte.

Oom Peter
In de korte tijd dat ik heb geprobeerd je te leren kennen, was je een beetje mijn voorbeeld. Jij hebt gestudeerd op de TU/e, wat ik ook heel graag wil gaan doen. Maar je bent al overleden voordat ik je écht heb leren kennen.Dat vind ik heel erg. Toch ben ik ook blij want je hebt genoten, van de eerste tot de laatste stap.

Beste Peter,

Deze zomer zou je samen met Martijn je Alpinistische kunsten op pijl gaan brengen. Groot was dan ook de schok toen ik de krant open sloeg...

Vorig jaar nog moest ik je alles vertellen over bergsportmaterialen en heb ik het onderdeel weerkunde wel 20 keer moeten vertellen! Altijd leergierig!

Op de Furkapas heb ik je vorig jaar voor het laatst gezien. We kwamen 's avonds aan in de mist en 's ochtends werden we wakker in de stralendste zon die ik ooit heb meegemaakt. Dit beeld staat gegrift...

Familie en vrienden van Peter... Veel sterkte deze tijd en Martijn... Ik zal voor je klaar staan!

Condolences from Scotland:

We were so shocked to hear of what happened and it is difficult to accept from this distance that it is so. You will be sorely missed. You have played a large part in my life probably without even knowing it! You were there when I met my husband for the first time and did a superb job as our best man when we were married.

I'll never forget your laughing eyes and your enthusiasm, your zest for life and your warmheartedness. I hope wherever you are that you are still smiling at us.

I send your family my deepest sympathy and wish them strength during this difficult time.

Voor Peter,

Ik ben een goede vriendin van je zus Wendy. Toen ze me belde met het vreselijke bericht van je overlijden was ik erg geschokt. Ik kende je uit haar verhalen en zag je op de verjaardagen.
Ik herinner me je als een jongen met een leuke krullebol een grote glimlach, boordevol energie en plannen. Onvoorstelbaar dat je er nu niet meer bent.
Ik hoop dat je waar je nu bent ook zo zult genieten en lachen.

Ik wens iedereen heel veel sterkte toe, ook namens André, Maartje en Loes.

In Beijing, in de klokkentoren van de Tiantan (Tempel van de Hemel) hangt een grote klok. Peter, die hebben we voor jou geluid. We waren diep geschokt toen we via e-mail het bericht van jouw overlijden lazen. We zullen die vrolijke krullen van je nooit vergeten.

Wij weten niet in hoeverre we dit nou echt kunnen bevatten, wanneer het besef komt. Maar je realiseert je plotsklaps weer dat je dankbaar moet zijn voor elke dag. Jij hebt er te weinig van gehad. Onbegrijpelijk.

Peter, we zullen je missen.

We wensen ook alle familie en vrienden heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd...

Ik weet niet wat ik moet schrijven. Ben blij dat ik je heb mogen kennen... Je was heel sociaal, lief en had een goed gevoel voor humor.
Veel sterkte aan iedereen die hem lief heeft,

Peter ik zal altijd blijven denken aan de fijne tijd die ik met jou heb mogen meemaken. Altijd die competitie tussen ons zelfs als we niet bij elkaar waren, afgelopen winter nog. Samen met je zus proberen net zo goed te kunnen snowboarden als jij. Ook al hadden we niet zo veel contact de laatste tijd, ik zal je missen. Peter ik hoop dat waar je nu bent je net zo kan genieten als je hier altijd hebt gedaan. Je naaste wens ik veel sterkte toe. Het ga je goed!!

Wij zijn zeer geschokt door het bericht van het overlijden van Peter de Jong jr.
De Zoon en Broer van onze Vrienden
Peter, Marjo
en kinderen.

Wij wensen jullie zeer veel sterkte
toe.

De deur staat voor jullie altijd open.

De brief met het bericht kwam hard aan.

Het eerste wat in me op kwam was:

"Als er zoiets is als 'een Hemel' dan hoop ik dat er bergen zijn."

Ik dacht altijd dat ongelukken alleen mensen overkomen die je niet kent... tot zoiets gebeurt en je met je neus op de feiten wordt gedrukt...

Familie vrienden en kennissen veel sterkte met dit onwaarschijnlijke verlies..

Peter, waar je ook bent, we zullen je missen..

De absolute concentratie,
bij het klimmen van de eerste 6c,
bij het skieën in een steile afdaling,
met volle snelheid een steile weg omhoog fietsen.
Daarna de brede, gelukkige lach
en een kreet van vreugde.

In de Calanques blijft de magie bestaan
van witte rots, klimmen, genieten
en lammen in de zon.

In ieder geruis van de sneeuw op een gletsjer
weerklinken je skies die snijden door de sneeuw.

Op de fiets zul je nu voor altijd voor me uit rijden
steeds net iets te snel, niet meer aan te raken,
maar altijd aanwezig.

Woorden schieten te kort.... Ik wens iedereen ontzettend veel sterkte toe in deze moeilijke tijd. Alpen zijn mooi, maar wat is Alpinisme soms toch een enorme rot sport.

Het bericht kwam tot mij als een grote schok, maar pas nu begint het langzaam tot mij door te dringen.... Je bent er niet meer. Peter, ik zal je enthousiasme en je droge humor missen. We hebben samen geklommen maar vooral samen over klimmen gediscussieerd... peukje erbij... biertje erbij...

GODVERDOMME

Soms lijkt het leven eindeloos, geen zee te diep of geen top te hoog. En dan gebeurt er dit...

Soms, maar vooral nu, is het leven heel hard en oneerlijk. We staan weer eens met beide benen op de grond.
Zo denk je een berg te bedwingen, het volgende moment dwingt de berg jou op de knieëen, of verder ...
Ik wens alle familie, vrienden en collegae van Peter veel sterkte met de verwerking van dit verlies.

Dag lieve Peter, nooit meer jouw fonkelende ogen.
Dag blonde krullebol, nooit meer die brede grijns op je gezicht.
Je genoot van fietsen, klimmen, toerskien en bergen.
Door je enthousiasme en alleszeggende blik kon iedereen ervan meegenieten.
Samen toerskien: wat een vrijheid, rust, stilte, genot.
Even bijkomen van het drukke werkleventje.
Altijd in voor een geintje, gangmaker in de groep
Samen zonnen op de gletsjer, elkaar inpoederen met sneeuw, gek doen of gewoon rustig thuis op de bank. Wat een fijne tijd.
En nu? Niet meer... Maar in gedachten altijd weer.
onmacht en pijn. Peter, ik zal je heel erg missen.
liefs, xS

Peter,

De goede herinneringen aan jou zullen altijd blijven bestaan...

Heel veel sterkte toegewenst aan je meest naaste vrienden, familie en bekenden.

Het blijft onrealistisch dat zoiets gebeurt. Toch besef ik me nu dat de bergsporters niet onsterfelijk zijn. Dus ook ESACers niet.
Ik heb hem nooit gekend, maar ben toch diep geschokt.
Ik hoop dat familie en vrienden de kracht vinden om dit verlies op een goede manier te verwerken.

Dit soort nieuws hoor je liever niet...

Mijn condoleances aan zijn familie, vrienden en iedereen die hem verder kende.

En Martijn sterkte met het verwerken van dit tragische ongeval.

Woorden schieten te kort...
Peter, ik zal jouw enthousiasme en doorzettingsvermogen dat je altijd toonde nooit vergeten!

Mijn gedachten gaan uit naar zijn familie en naaste vrienden: ontzettend veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

Het zou niet moeten mogen.
Hoe kan dit nu zo zijn?
De berg heeft geen mededogen
Wat is een mens toch klein.

De lach van Peter die zal blijven,
Al is het in ons hoofd.
't is niet goed te beschrijven,
maar kan niet worden gedoofd.