Wouter,

vandaag, een nieuw sterfgeval
ik had behoefte om even bij je langs te gaan
virtueel, dan.

Dank je voor je steun.

Patrick.

2 jaar....
- Sjakie komt eraan...
- De Ridders ook...
- De zonnebloemen aan de muur blijven stralen...
- De fiets is de tuin roest verder...
- De trein van Maastricht naar Den Haag blijft door Eindhoven rijden...

Had ik maar, kon ik maar...

dat kun je niet...

Tom

Shit man, kwam er vandaag pas achter, omdat ik een aantal mensen uit onze introgroep van de TU/e sprak, waar wij in 1993 beiden deel van uitmaakten. Kon toen even niet meer helder denken. Rust in vrede....

Wouter,

Ik heb je gemist het afgelopen jaar,
de ene dag meer, de andere dag minder, maar toch telkens weer als ik aan je dacht.

Als ik op zoek ben naar een bepaalde foto, zie ik ook alle foto's waar ik samen met jou op sta. Nooit zal ik meer snel door die oude albums kunnen bladeren, want alle foto´s waar jij op staat zijn nu speciaal geworden. Eén filmpje heb ik, waar jouw stem op te horen is... en verder heb ik alleen de herinnering aan de gesprekken die we gevoerd hebben.

Nooit zul je er bij zijn in de toekomst, komende zaterdag niet, en ook niet bij alles wat er nog gaat gebeuren. Graag zou ik nog een keer jouw mening over alles horen, maar dat zal niet gaan. Dus denk ik maar goed na over wat jij vast gezegd zou hebben. En daarmee vul ik dan de plek op die er voor jou is.

Net terug van mijn vakantie in de alpen en het EBI. Ook jij had daar bij moeten zijn. Samen met andere ESACers heb ik mooie tochten mogen maken. Jij was bij me in gedachten, elke stap.

Liefs Thekla

Woitzer,

Afgelopen jaar
zoveel momenten
waar je anders altijd bij was
In de Alpen, in de Calanques,
op de fiets rondje Achel,
mooie bochtjes in de verse poeder,
klimmen in het zonnetje

Wouter we missen je,
maar in gedachten ben je er bij.

6 aug. 2004 6 aug. 2005

Wij waren deze vakantie in Zwitserland. Wij hebben dat als goed en waardevol ervaren.
Een impressie:

Bergen rondom.
Voor ons de Oberaargletsjer.
Links de Oberaarsee.
Boven ons de Oberaarhorn.

We lopen het pad
naar de voet van de gletsjer.
Bloemen, veel bloemen,
een snelstromend beekje,
stenen, rotsen,
een klein meertje,
stilte, zon,
vogels fluiten, zweven door het dal.

Dit is de schepping.
We staan middenin de schepping.
Een eindeloos goed gevoel,
dat bezit neemt van heel ons zijn.
Het is goed hier te zijn.

We lopen, klimmen verder.
Het pad wordt moeilijk begaanbaar:
grote stenen, water.
De bergwand ruiger,
minder bloemen.

De gletsjer, zand, gruis,
een dikke ijskorst.
Water als een beek
stroomt op drie plekken
uit de gletsjer.
IJskoud.
Het water holt de gletsjer uit.
Indrukwekkend.

Daar op die plek,
in dat smeltwater
van de Oberaargletsjer,
strooien wij bloemen van de bergen.
Bloemen voor jouw graf Wouter,
het meest geweldige graf van de wereld.
Een eerbetoon aan jou, Wouter
aan de mens die je was,
ons kind dat je was,
ons kind dat je bent
en altijd blijft.

gelukkig nieuwjaar

Ook al kende ik je tamelijk oppervlakkig, Wouter, het deed me toch veel toen ik toevallig las wat je was overkomen.
Wel eens met je vanaf het Baronie College naar het station gelopen, met Edwin erbij allerlei flauwekul in de trein zitten trappen, en nu is dat ineens voorbij...

Jonejonge...

Familie, veel sterkte met dit verlies, je wenst het niemand toe, en zeker niet op deze manier.

wouter,

Ik mis je en denk nog vaak aan je.

Ik wil zijn ouders en iedereen om hem heen veel sterkte toewensen.

Beste Wouter,
bedankt voor alles,

Via deze weg wens ik familie, vrienden, kennissen en allen die het nodig hebben, veel sterkte bij het verwerken van het overlijden van Wouter.

Terwijl ik de tekst in typ en nadenk over wouter, besef ik hoe kwetsbaar en relatief een leven kan zijn. Tegelijkertijd veel vragen...

Het klopt niet, veel te jong, veel te vroeg!

Op de site lees ik hoezeer wouter op veiligheid in de bergen was gesteld en dan toch overkomt hem zoiets.

Ik heb wouter gekend als een sympathiek, rustig en secuur persoon. Snel en kortdaad wist hij een computerprobleem op te lossen. Collega´s zijn geschrokken en zullen hem missen,

veel sterkte!

Ach Wouter,

We horen het van Wim Koch en fietsen daarna in de nacht van Athene door het verkeer terug naar de stadscamping. Die krioelt van het leven, maar ik ben stil, geschrokken, verdrietig.

Zo'n lange tijd had de ESAC geluk (in mijn bestuurstijd 91-92 zeiden we dat wel eens tegen elkaar) en nu 3 keer vreselijk nieuws in dik 2 jaar tijd. Verschrikkelijk.

's Ochtends word ik wakker in de tent en de stad leeft volop, ik denk aan jou, de Calanques, je vrienden, het verdriet. Thuis vinden we de bevestiging in de vorm van jouw kaart. Ook weer twee geboortekaartjes bij de post, het leven is zo raar. Wouter, ik herinner me jou als een goed, rustig, eigenwijs en integer mens. Je had veel langer moeten kunnen blijven.

Sterkte voor iedereen,
Doenja

Wouter,

Doenja en ik waren in Athene. Op de fiets waren we net naar de Olympische stadion geweest en we bezochten het Holland House. Een groot feest zeker toen we ook Wim Koch tegenkwamen. Maar wat hij vertelde ... slecht nieuws, zeer slecht nieuws. Je was gevallen, je was dood.

Hemelvaartsdag. Samen met Alex, Femke, Peter en Jan fietsen we door de Zwarte Woud. Natuurlijk fiets jij voorop, zeker als het omhoog gaat ben je ver vooruit. Terug op de camping hebben we een discussie over versnellingen. Je vindt dat ik te zwaar trap. Mijn kleinste verzet is te groot. Lichter trappen is veel beter en ik moet een ander verzet op mijn fiets nemen. Ik ben het oneens en verweer me dat mijn conditie en gewicht het probleem zijn. In gedachten zie ik me volgend jaar met hetzelfde verzet jou voorbij fietsen. Dat zal me nooit gaan lukken.

Sinds Hemelvaart denk ik telkens als ik in mijn kleinste verzet hard aan het trappen ben aan je. Voor jouw dood dacht ik dan aan onze discussie. Nu denk ik aan de mens Wouter. In de Calanques, in Eindhoven. Waar je hem ook tegenkwam daar was hij ook echt aanwezig.

Het is voor mij onvoorstelbaar wat zijn familie en dichtbije vrienden meemaken. Ik wens hen veel kracht en sterkte toe.
Ik hoop dat er kracht te putten is uit de gedachte dat Wouter een echte plek op deze wereld heeft gehad en daarom ook nu een leegte achterlaat.

Wouter,

Ja wat moet ik zeggen.
Ik denk aan vroeger en ik denk aan nu.

Vroeger sliepen mijn broer en ik vaak bij jullie. Elke keer bewonderden we weer een nieuw Lego bouwwerk van Wouter, speelden in jullie grote tuin en hadden regelmatig verkleedpartijen uit de grote mand, op zolder, op jouw kamer. Het was altijd weer gezellig met z’n allen.

Nu vraag ik me af: wat waren de laatste woorden die we gewisseld hebben en hoe kan dit.
Het is allemaal moeilijk te bevatten.
Ik wil hierbij Ome Anton, Tante Herma, Jordie en Tom veel sterkte wensen in het verwerken van dit groot verlies.
Neef Wouter ik zal je nooit vergeten.

Na de zomervakantie hoorde ik het vreselijke bericht dat Wouter is omgekomen in de bergen. Dat doet me meer dan ik dacht. Ten eerste omdat ik ook in de zomervakantie de bergen altijd inga voor heerlijke wandelingen en ten tweede vooral omdat ik Wouter erg waardeerde als collega. Hij nam je altijd serieus als je "computerproblemen"had en door zijn rustige uitstraling wist hij je op je gemak te stellen en zo de dingen op te lossen. Ik wens zijn familie en al die mensen die zo dicht bij hem stonden heel veel sterkte met dit vreselijke verlies.

Woizer,

ik heb je herfst '96 op een ESAC weekend leren kennen, en na een langlaufweek in de Lage Tatra met Boris en Roland hebben we je overtuigd om in Eindhoven op kamers te gaan. Je hebt zo drie jaar met mij op de Tivolilaan gewoond, en toen ik naar Sittard verhuisde ben je bij het Château ingetrokken. We hebben erg veel leuke dingen gedaan: een paar keer langlaufen in Slowakije, Tsjechië en Noorwegen, wandelkamp in de Italiaanse Alpen, talloze klim- en wandelweekends, Calanques, en de laatste jaren veel en hard fietsen. Je deelde ook mijn fascinatie voor films (bv. Lost Highway) en literatuur (Hermans!).

En nu ben je weg, verdwenen in een Zwitserse gletsjer. Jij hoopte ook dat we na Peter niet nog een keer zoiets mee hoefden te maken, maar het is toch gebeurd. Fietsen is echt anders als jij niet boven op de col staat te wachten, een beetje ongeduldig. Ik denk dat ik niet half wist wat je bezighield, ook de afgelopen weken heb ik verrassende dingen over je geleerd. Vaak waren dat aangename verrassingen, zoals dat je gedichten schreef.

Ik zal je niet vergeten.

Na twee maanden vakantiewerk in Frankrijk is het hard wennen hier. Zeker omdat je er niet meer bent. De onheilspellende berichten waren ook bij mij in Frankrijk doorgedrongen. Reddingsdiensten die op zoek zijn naar Wouter, dat klinkt niet goed. Ik hoopte toch dat jouw ervaring je zou redden. De werkelijkheid was anders. Ik kon het verhaal eerst niet geloven en zocht allerlei verklaringen over wat er gebeurd zou kunnen zijn. De herdenkingsdienst kon ik niet meemaken, maar ik herdacht je vaak, al varend op de Vézère bijvoorbeeld. Een gevonden steen heb ik als nagedachtenis meegenomen.
Nu berust ik me in het feit dat zoeken naar oorzaken je nooit terug zal brengen. Nooit meer samen klimmen, wandelen, skiën of fietsen.

Ik wens iedereen veel sterkte.

Toen ik vandaag pas(7 september) via ex-collega's van het Baronie College vernam dat Wouter tijdens de zomervakantie is omgekomen ben ik ontzettend geschrokken. In het digilab heb ik hem leren kennen als een heel sympathieke, rustige, behulpzame en zeer bekwame collega. Zijn familie en vrienden wens ik ontzettend veel sterkte toe. Het leven kan soms zo hard en zo oneerlijk zijn................

Nu ik lees wat er is gebeurd begrijp ik dat wat ik 's maandags 9 augustus in de Finsteraarhornhütte (vlak bij de Oberaarhornhütte) hoorde toen de Wirt vernam dat ik 'ein Holländer' ben.
Mij werd verteld dat 'ein Holländer' de Oberaarhorn is gaan beklimmen en omlaag is gestort. Dan lijkt het nog wat ver weg. Met wat ik nu lees en de foto die ik zie is het ineens dichtbij. Een regelrechte ramp!
Een ramp voor directe familie en vrienden die ik alle sterkte wens die mogelijk is, ook al ken ik Wouter en zijn naasten niet.
Zijn genoemde fascinatie voor de bergen kan ik me goed voorstellen, die heb ik ook.
Sterkte, ik weet niet wat hier nog aan toe te voegen is.

Onvoorstelbaar.
Wouter, je was een bijzonder mens, een uitstekend "problem solving man", een onopvallende collega, terwijl je juist heel erg opviel door je deskundigheid. We zullen je missen.
Familie en vrienden van Wouter wens ik veel sterkte met dit verlies.

Beste Wouter,

Na vijf weken zomervakantie begonnen we weer hier op het Baronie College. Het eerste wat we hoorden was dit vreselijke nieuws. Het is niet te geloven en we vinden het verschrikkelijk voor jou, je directe familie en voor iedereen die jou kent. De momenten dat je bij ons op de afdeling was, kwamen niet zo vaak voor, maar dan was je altijd erg behulpzaam en maakten we wel eens een praatje, we hebben je hierdoor leren kennen als een zeer fijne, aardige en rustige collega. Des te moeilijker om dit slechte nieuws te moeten geloven. We wensen al jouw nabestaanden die je lief had heel veel sterkte met dit grote verlies.

Ik had je zo graag nog langer gelukkig zien zijn.

Ik mis je

Herma, Anton, Jordie en Tom,

Woorden schieten me te kort toen ik na mijn vakantie hoorde dat Wouter tijdens een bergtocht verongelukt is. Als oud-leerkracht bewaar ik zeer karakteristieke herinneringen aan Wouter en ik viel dan ook even helemaal stil.
Ik wens jullie de komende tijd veel sterkte bij het verwerken van dit enorme verlies.

Beste familie Van Tuijl,

Vandaag hoorde ik pas van het tragische ongeval waarbij Wouter is overleden. Graag wil ik via deze weg Anton (mijn zeer gewaardeerde collega) en zijn naasten mijn deelneming betuigen. Ik wens jullie heel veel sterkte om dit grote verlies een plaats te kunnen geven.

Beste Familie Vrienden en Kennisen van Wouter,
Op zijn zachts gezegd was ik geschokt om het bericht vn zijn overlijden te lezen. Welliswaar kende ik hem niet persoonlijk, maar toch is het verschrikkelijk om zo jong als klimmer de dood te vinden. Ik wens zijn familie en vrienden veel kracht, sterkte en bezinning toe

Wouter,

Heel erg vind ik het nooit meer jou aanwezigheid en gezelschap te hebben bij alle leuke dingen die er zijn. Je nooit meer tegen te komen is echt vreselijk.
Een week met jou en Peter op de gletsjer gekampeerd onder de palu en daar meer in de zon gelegen dan geklommen, van een boel duinen afgerolt wad gelopen, een week gekolonist en nog veel meer leuke dingen gedaan, die ik nooit zal vergeten.. Ik had nooit gedacht dat ik op deze manier aan jou zou moeten terug denken.

Rest mij om familie, vrienden en de ESAC heel veel sterkte toe te wensen

Beste Wouter

We waren diep geschokt toen we hoorden van je overlijden.
Helaas ben je ons Peter achterna gegaan. Jullie passie voor de sport en vooral voor de bergen is jullie helaas noodlottig geworden.
Het is niet eerlijk dat jullie dit moest overkomen, er was nog zoveel om van te genieten!?
Uit de verhalen van ons Peter, en wat je in ons Peters Boek geschreven hebt weten we dat jullie als goede vrienden heel veel plezier hebben gehad met allerlei sporten en het wonen in de Bisschopsmolen.
Wij willen je nog eens bedanken voor wat je voor ons gedaan hebt.
Twee weken na ons Peter zijn val ben je naar de Herbetet gegaan,
om voor ons dia's te maken van de wand waar ons peter is gevallen, die je ons daarna kwam laten zien.
Wij waren je daar erg dankbaar voor.
Je bent een goede en een vriendelijke jongen voor ons geweest, en zo zal je ook altijd in onze herinnering blijven.
Wij wensen je familie heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.
Wij weten wat het is om een zoon te moeten verliezen.
Heel veel sterkte voor iedereen die
om hem treurt.

Wouter,

Ik ken je niet zo goed. Ik heb wel eens met je gepraat op feestjes bij Annemieke en Paul. Ik dacht nog bij mezelf: 'die jongen zou ik wel beter willen leren kennen'. Helaas het zal er nooit van komen.. Ik leef mee met allen, die Wouter gekend hebben: met zijn familie, zijn vrienden en iedereen van de ESAC.
Veel sterkte in deze moelijke periode

Beste familie, vrienden en bekenden van Wouter,
ik wens jullie veel sterkte met het verlies.

Klimmen is een mooie sport; klimmen kent ook lelijke kanten. Uiteindelijk blijven de mooie dingen over zoals de mooie dingen ook blijven na een moeilijke tocht.

Nooit gekend, nooit geweten wie hij was. Maar toch een medeklimmer dat grijpt iedereen aan.
Daarom, mede namens de klim gemeenschap hier in Hong Kong, veel sterkte aan familie, vrienden en andere medeklimmers.

Beste familie van Wouter,

Via Corrie hoorde ik het verschrikkelijke nieuws.

Ik wil jullie allemaal heel veel sterkte en kracht toewensen.

Echt onbeschrijfelijk wat er door je heen gaat als je zoiets hoort. Veel te jong nog...

Wouter,

Ik zat in de Wiwannihütte in Wallis toen ik in de krant een bericht las over een vreselijk ongeval op de Oberaarhorn. Het eerste wat door me heen ging was: Het zal toch geen Esac-lid zijn? De rest van de vakantie heb ik niet veel meer aan het ongeval gedacht... Maar toen ik thuis kwam vond ik de kaart. Er bleek dus toch een Esac-lid te zijn omgekomen. Ik kende je dan wel niet persoonlijk, maar toch voelde ik een enorme klap...

Familie en vrienden wens ik veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.

Beste Fam. van Wouter
Ik wens jullie veel sterkte in deze moeilijke tijd met dit onverklaarbare verlies. Voor mij is dit onrechtvaardig en een donderslag bij heldere hemel.

Beste familie en vrienden van Wouter,

Het is verschrikkelijk wat er gebeurd is. Ik hoorde het voorval net uit mijn vertrek uit de alpen. Ik heb woorden tekort om dit verlies te kunnen omschrijven. Ik wens jullie veel kracht toe in deze moeilijke tijden.

Hopelijk kan dit gedicht wat kracht en begrip bijbrengen.

In Times Of
by Kit McCallum

My soul drifts aimlessly in times of hopelessness.
It searches tirelessly for meaning and truth ...
Yet finds no direction.

My heart bleeds quietly in times of loneliness.
It yearns to find warmth and happiness ...
Yet it somehow eludes me.

My eyes seek out visions in times of want.
They gaze endlessly through the blackness that envelops them ...
Yet they cannot see the light.

My ears listen earnestly in times of silence.
They search for familiar sounds to comfort and console ...
Yet they cannot penetrate the darkness that surrounds me.

My arms reach out frantically in times of despair.
They seek strength and compassion to enfold me ...
Yet they find nothing substantial to enwrap.

My mind cries out desperately in times of solitude.
It poses intense questions that demand answers ...
Yet there are none to be found.

My hand reaches out earnestly in these times of confusion.
It dials the number of a familiar and calming voice ...
And gratefully, my lifeline to sanity ... remains intact.

Wouter,

Het regent nu in Seattle. Het is zondag. Ik ben net terug van brievenbus, post uithalen die daar waarschijnlijk al van vrijdag lag. Wat ik gelezen heb, kan ik nog steeds niet geloven. Wouter, je was een van eerste ESACers die toen ik naar Nederland kwam leerde kennen. Vier jaren in Nederland, vier jaren met geweldige mensen, en jou! Je was altijd in de beurt, wij hebben heel veel dingen samen gedaan en geklommen. Je bent (was?) heel vriendelijk en vrolijk kerel, weet je dat? Je hebt toen ons (Honza en Ik) heel veel geholpen. Wouter, wat gebeurt???? Verdomme!!!
Ik kan het niet geloven dat je hier niet meer bent! Je blijft altijd in onze harten.

Lieve Wouter,
Wij missen je!!!

Beste Herma en Anton,

De afscheidsdienst voor Wouter is geweldig geweest hebben we van velen gehoord.
Het moet een goed gevoel geven dat Wouter zo geliefd was en hij een gelukkig mens is geweest.
Wij denken vaak aan jullie.

Heel veel sterkte!

Met heel mijn hart wens ik familie, vrienden en kennissen van Wouter veel sterkte doe. Dit had niet mogen gebeuren.

Wouter,
Graag had ik wat vaker met je gewerkt en je beter leren kennen. In mijn herinnering blijf je bestaan als jongen met een opvallend vriendelijke, integere uitstraling. Ik was van je onder de indruk.

Het team van Neoliet klimcentrum wenst alle familieleden,vrienden, leden van de esac en bekende van wouter veel strekte toe.

Beste Herma en Anton,

Van jullie Connie hoorden wij over het vreselijke ongeval van Wouter. Woorden schieten ons tekort om ons medeleven te kunnen betuigen. Toch willen wij jullie laten weten hoezeer wij geraakt zijn door dit afschuwelijk bericht. In gedachten zijn wij bij jullie en wij hopen van harte dat jullie de kracht mogen vinden om dit verschrikkelijk verlies te kunnen dragen.Heel veel sterkte voor jullie allemaal in deze moeilijke tijd.
Vriendelijke groeten van Jos en Bea Peters.

Beste Herma en Anton, Jordie en Mark, Tom en Alexandra, vrienden en kennissen,

Ik noemde Wouter tijdens de gesprekken die ik met andere genodigden op de herdenkingsdienst voerde, sportief, intelligent, serieus en karaktervol. Maar eigenlijk deed ik hem daarmee tekort want hij blonk eveneens uit in vele, vele andere positieve persoonseigenschappen die een mens kan hebben.

Kortom, zoals mij gisteren nogmaals bevestigd werd: Wouter kende alleen maar vrienden.

Als 16 jarige trad hij toe tot de Drunense bruggenstichting; was heel handig in het omgaan met de pc en als vader Anton eens een brochure moest samenstellen, bood Wouter altijd spontaan zijn hulp aan.

Er zijn al veel lovende woorden over Wouter gesproken, woorden die hopelijk enige troost zullen bieden, want Anton en Herma, Jordie en Mark, Tom en Alexandra ook wij willen als Stichting en als medemens proberen om voor jullie, zeker de komende tijd, een steun te zijn.

Heel veel sterkte om dit verlies te verwerken!
Gerard van Esch,
Namens de Stichting Federatie "Behoudt de Langstraatspoorbruggen"

Dag Wouter,

Ben je zomaar ineens weg,
Tranen helpen niet, en praten net zo min,
Je blijft weg.
Ik vraag me af of ik je wel heb laten weten
wat een belangrijke vriend je voor mij was.
En nu ben je zomaar ineens weg...
Je stierf daar waar je het liefste was,
dat geeft tenminste nog een klein beetje troost.
Maar Wouter, ik mis je.

Ik heb er gewoon geen woorden voor.

Alle familie en vrienden van Wouter heel erg veel sterkte dit enorme verlies.

Voor Wouter, mijn neef

Toen ik gister bij je afscheidsdienst alle verhalen, gedichten en liederen over je hoorde, besefte ik dat ik een bijzondere neef heb gehad, met dezelfde passie voor bergen en literatuur als ik.
Het spijt me dat ik je niet beter heb leren kennen, ik denk dat je een bijzonder mens bent geweest.
Maar het meest spijt het me dat je er niet meer bent, niet meer van de bergen kunt genieten. Het verdriet om je verlies is groot bij Anton en Herma, Jordie, Tom en al je vrienden en familie.

Van Wilma, je tante.

Onderstaand gedichtje is het gedichtje dat door Wouter geschreven is en dat ik voorgelezen heb in de herdenkingsdienst.

Socle

Hoog boven de golven,
in een wand van witte kalk,
klimt voor mij uit een meisje
rustig en geconcentreerd.
Haar gedachten bij de volgende greep,
de volgende trede, de volgende haak.

In haar hoofd is nu geen plaats
voor iets anders dan de rots waarin ze klimt.
pas op de stand komt ze tot rust.
Kijkt om zich heen,
geniet van het uitzicht
over de bergen
die ze even vergeten was.

Ze roept, maar ik weet het al
ze lacht,
van opluchting,
van opgetogenheid over het uitzicht?
Of allebei?

Ik zal het haar straks vragen,
maar eerst resten mij de bewegingen in de rots
boven mij, nu onder haar.

Ik ben blij dat ik met haar klim,
maar ook een beetje verdrietig.
Voor het eerst klom ik hier met een vriend,
die nu niet meer kan genieten van deze rotsen,
van deze rust en van dit geluk.

We zijn erg geschrokken van dit bericht. Dit blijft onbegrijpelijk...
Wij wensen namens het bestuur van de GSAC de familie en de mensen die dichtbij Wouter stonden veel sterkte toe bij de verwerking van dit grote verdriet.

Beste Anton, Herma, Jordie, Mark, Tom en Alexandra.

Vandaag zijn wij aanwezig geweest bij de bijzonder persoonlijke en gedenkwaardige dienst voor Wouter. Hieruit bleek wat een bijzondere persoon Wouter als mens was. Wij zijn trots op jullie, maar zeker ook op Wouter.

Zeker zijn fotowerk was bijzonder indrukwekkend. Ook hieruit bleek duidelijk wie en vooral wat Wouter van Tuijl was; een bijzonder zorgzame persoon met een diepe passie voor de natuur en het alpinisme.

Het lijkt ons een mooi als er een internet site zou komen waarop hij en al zijn fotowerk is te zien. Hierdoor kan een ieder op zijn of haar manier letterlijk en figuurlijk terugblikken naar Wouter.

Graag ben ik bereid hieraan mijn medewerking te verlenen.

Mede namens Evelien, Stefano en Naomi wens ik jullie nogmaals veel sterkte bij het verwerken van het verlies van Wouter.

Beste familie van Wouter,
Nooit gedacht dat ik op deze manier aan mijn oude overburen zou moeten terugdenken.
Heel veel sterkte met alles.

een schok, zo groot....

sterkte aan allen

Wouter,

ongeloof, verbazing, weerstand...de maandag na Jouw vermissing. Pas drie dagen later, na het onderzoek, wou ik geloven dat juist Jij het was. Tot die tijd bleef ik hopen op een andere uitkomst...

Mooi, gedenkwaardig en indrukwekkend was Jouw herdenkingsdienst.

Heel veel sterkte familie, vrienden en kennissen van Wouter!

He Wouter,

Al een paar jaar woonden we ver van elkaar, en het leek al wel 10 jaar geleden dat we met zn 2en naar Slowakije zijn geweest. Ook zal het al wel 2 jaar geleden zijn geweest dat we voor het laatst keihard door Brabant hebben gefietst. Het leek allemaal een stuk dichterbij de afgelopen week... Sterkte aan allen die recenter van Wouters aanwezigheid hebben mogen genieten en voor wie het verlies nog groter moet zijn...

Wouter heeft hier bij Rijkswaterstaat een tijd gewerkt, en is na het afscheid (nadat zijn contract afliep) wederom werkzaam bij ons geweest. Ik kende hem als een rustige jongen, die - toen hij hier de 2de keer kwam werken - steeds losser en leuker werd. Bij zijn 2de afscheid zeiden we nog:" nou, tot binnenkort maar weer". Helaas heeft het niet zover mogen komen.

Ik wens familie, vrienden en kennissen ontzettend veel sterkte in deze zware tijd.

De herdenkingsdienst was indrukwekkend

Een belletje van onze Alarmcentrale; een vermissing, maar verder nog niets bekend. Onzekerheid voor familie en vrienden. De ESAC is gelukkig een hechte club. Dan is het zeker, Wouter van Tuijl is omgekomen op de Oberaarhorn. De achterblijvers moeten leren leven met het verlies. Wij bedanken jou, Wouter, voor je rol als instructeur, examinator en inspirator binnen de NKBV. Je hebt veel mensen in je omgeving rijker gemaakt. Die herinneringen aan jou zullen het winnen van de pijn.

Namens de NKBV wens ik je familie en de velen die hebben mogen genieten van wie je was, als mens en als bergsporter, heel veel sterkte.

Ik heb Wouter niet gekend, maar voel me hierdoor toch geraakt...

Familie, vrienden en zijn klimmaatjes van z'n laatste uur veel sterkte toegewenst.

Mijn collega vertelde me dat Wouter van Tuijl is overleden. Ik ben nooit goed geweest in het onthouden van achternamen, dus ik vertelde haar dat ik ene Wouter heb gekend uit mijn ESAC-tijd. Hij is tegelijk met mij lid geworden en we hebben ook samen in dezelfde lustrumcommissie gezeten. De Wouter die ik kende was altijd erg enthousiast over en op een veilig manier fanatiek bezig met onze sport, maar ook altijd erg behulpzaam en begripvol voor mij als 'naklimmertje'. Mijn passie voor klimmen is na mijn studententijd minder geworden, maar ik weet zeker dat de passie voor alpinisme van deze Wouter alleen maar is toegenomen. Mijn collega zei dat dat best eens dezelfde Wouter zou kunnen zijn.
HET WAS WOUTER ....

Beste familie en vrienden van Wouter,
Ik hoop dat de herdenkingsdienst vandaag voor iedereen de troost biedt die eenieder nodig heeft. Dat dit, samen met de fijne herinneringen aan Wouter, de kracht geeft om dit grote verdriet een plaats te kunnen geven. Het gemis van Wouter zal altijd blijven...
Veel sterkte toegewenst.

Wouter,

De afgelopen 4 jaar werkte je bij ons om je grote hobby, klimmen, te kunnen bekostigen. We hebben je leren kennen als een fijne collega. Als jij ergens heen ging dan wisten we dat het goed zou komen. Natuurlijk deed je dit geheel in je eigen stijl waarvoor we je zo zijn gaan waarderen. In jou verliezen we dan ook een collega met een grote persoonlijkheid.

Wij wensen jouw familie, vrienden en collega's heel veel sterkte toe om dit grote verlies te verwerken.

Wouter, dank je wel voor alles.

OGD Eindhoven

Hoe mooi is het klimmen, het gaan boven de wolken...

In de bergen wil je zijn, maar niet blijven; dit verlies nagelt je aan de grond.

ongeloof..

Alle sterkte Jordie

Alle sterkte familie van Tuijl

Beste Wouter,

Woorden schieten me tekort.
Ik weet niet goed wat ik moet zeggen.
Ik kan het niet bevatten dat jij er niet meer bent.

Ik wil je bedanken voor alles wat jij me over het (voor)klimmen hebt geleerd.

Ik wens jouw familie veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Wouter,

Ik heb je op verschillende manieren leren kennen: als esacer, als huisgenoot en als een vriend.

Het bericht van je vermissing en later je dood kwam dan ook hard aan. Het besef dat je er niet meer bent, dringt slechts langzaam tot me door.

Een ding weet ik zeker. We zullen je ontzettend missen. Ik wens je familie, vrienden en kennissen dan ook alle sterkte toe.

Mark en Adrienne

Ik heb Wouter niet gekend, maar het is ondanks dat altijd weer een schok om te horen dat iemand op een dergelijke manier het leven heeft verloren.

Ik wil de ouders, familie, vrienden en iedereen die dit grote verlies verder nog heeft aangegrepen veel sterkte toewensen, de kracht om om te gaan met het verdriet wat iedereen nu en de komende tijd ongetwijfeld in zijn koude greep heeft.

wouter, aan de vooravond van jouw herdenkingsdienst hebben wij alles in gereedheid gebracht om hier met familie en vrienden en bekenden een prachtige dienst van te maken. Samen met Ton en Gerry zal ik een aantal liedjes zingen. Ook heb ik zelf een lied voor jou gescheven. Ik zou willen dat je het zelf kon horen. Het zal lang blijven klinken. Dag wouter, tot ooit.

Je Ome Johan.

Nooit meer bier in Chamonix; nooit meer aan het kampvuur praten over de alpen. Hopelijk is het uitzicht boven beter.

Familie en vrienden van Wouter, sterkte in deze moeilijke tijd. Ik hoop dat jullie elkaar steun kunnen bieden.

Wouter, verdomme, Wouter
Waar ben je?
Je kunt niet zomaar verdwijnen
We zouden nog een week samen klimmen…
Dit is absurd, dit kan niet waar zijn…
Dit is een slechte droom
Een dag vantevoren vertelde je me hoeveel de dood van Peter je aangegrepen had.
Je vroeg me of ik door de dood van mijn broer een soort gewenning had in het verliezen van naasten…
Maar het antwoord is NEE, Wouter
Het went niet...
Het doet ontzettend veel pijn
Pijn dat je er niet meer bent
Pijn te beseffen door wat een hel je familie moet
Pijn dat ik niet met je over kan praten
…dat ik sowieso nooit meer met je kan praten

Lieve lieve Wouter
Ik mis je!!

Ik heb Wouter niet gekend. Toch enorm geschrokken van dit bericht.

Familie, ESAC en andere vrienden van Wouter, heel erg veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

Lieve familie van Wouter,
Onbegrijpelijk wij leven met jullie mee.
2 Jaar geleden op 13 september hebben wij hetzelfde meegemaakt als wat jullie nu is overkomen. Een gezonde jonge vrouw zomaar ineens de diepte in, onvoorstelbaar.

Wij hopen dat jullie de kracht kunnen vinden om dit verlies ooit te verwerken, heel veel sterkte daarbij!!

Wouter, dit kan niet waar zijn.
Veel herinneringen, ongeloof en verdriet komen boven.
Ik zal je nooit vergeten.
Heel veel sterkte gewenst aan alle familie en vrienden.

ik wens familie en vrienden heel veel sterkte met dit enorme verlies.

Dag Wouter,

Dat de mooie herinneringen mogen blijven...

Familie en vrienden,

Veel sterkte met dit onbegrijpelijke, grote verlies

Beste Wouter,
Met een lach op mijn gezicht heb ik net nog even jouw stukje gelezen en de foto's bekeken van onze CII cursus.
Ik heb je toen leren kennen als een stabiele en erg betrouwbare klimmer. Toen was je al een ESACer in hart en nieren maar gelukkig bleek je later ook een echte NSACer te zijn. Zo'n iemand waarvan je zeker weet dat je hem altijd tegenkomt bij NSAC vergaderingen, SAC Diessen, Utrecht-Freyr, EHBO bijscholing en natuurlijk de kadercursus.

Deze zekerheid is nu wreed weggevallen maar gelukkig blijven de vele goede en leuke herinneringen bestaan en hoop dat vooral die herinneringen ook voor familie en vrienden een belangrijke steun is voor nu en de toekomst.

Beste familie en vrienden van Wouter,
Beste mensen van ESAC,

Wij condoleren u allemaal met het verdrietige verlies van Wouter.
Wouter kwam vanaf het begin van ons bestaan heel geregeld bij ons in de winkel om een nieuwe tocht voor te bereiden, ook voor deze reis naar de top van de Oberaarhorn.
Wij zijn erg geschrokken van dit bericht, wij zagen hem vaak.

Wij wensen jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Met oprechte deelneming,

Frank Hovers en Suzanne Ruiter
Landschap reisboekwinkel,
Eindhoven

Helaas heb ik je niet mogen kennen. Moge je rust vinden op de plaats waar je graag was.
Iedereen sterkte met dit grote verlies.

Ome Anton, Tante Herma
Jordie, Tom, Mark en Alexandra,

Wij wensen jullie veel sterkte toe met het verlies van Wouter.
Het is eigenlijk niet te geloven dat we morgen allemaal hier zijn om afscheid van Wouter te nemen.

Wij hopen dat jullie in deze moeilijke dagen genoeg steun bij elkaar en anderen zullen vinden.

Wouter,

Tijdens de AC-vergaderingen heb ik je leren kennen als een enthousiaste klimmer met veel oog voor veiligheid en de mensen om je heen.

Ongelooflijk, vreselijk, dat weer een leven veel te vroeg voorbij is...

Ik wens Wouters familie en vrienden heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit vreselijke verdriet.

Lieve Wouter,

Hoe kan je nou opeens niet meer bij ons zijn? Fietsen, klimmen en toerskien zonder jou? Daar ben ik zo verdrietig van.

Maar als ik geniet van de rust, van het uitzicht over de bergen, van de vrijheid op de racefiets, en van de natuur, dan denk ik aan jou en ben je bij me.

Familie en vrienden van Wouter,

Veel sterkte met het verdriet en de vragen die achter blijven.
Wouter was een bijzonder mens.

Wouter,

Wat nou? Jij, als voorbeeld hoe veilig met klimmen om te gaan, hoe had dit jou kunnen overkomen?
Verstandig en bescheiden in je ambities omdat je de gevaren zo goed voor ogen had, altijd vol energie en hulpvaardig om anderen op het goede spoor te zetten.
Helaas nooit meer samen op pad. Calanques, Freyr, Alpen en vooral ook tourskiën, het waren onvergetelijke momenten.

Met vreugde zal ik aan jou blijven denken, vooral bij tochten waarvan ik weet dat jij met volle teugen zou hebben genoten.

Vriend, tot ziens,

Beste Familie,

Langs deze weg wil ik u steun betuigen bij het tragisch einde van het leven van Wouter.
Wouter staat bij mij bekend als iemand die mondig was en overtuiging had in zijn denken en kunnen.

Sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Wouter,

Je was een van de mensen die mij leerde buitenklimmen en je enthousiastme hiervoor heb je zeker op mij overgedragen. Ik kan het nog niet goed bevatten en zal nog vaak aan je denken.

Veel sterkte toegewenst aan familie en vrienden.

Woorden schieten te kort......

Ome Anton, Tante Herma, Jordie, Mark, Tom en Alexandra heel veel sterkte met de verwerking van dit grote verlies.

Wouter,

met ongeloof frons ik nog steeds mijn gezicht
mijn gedachten zijn bij jou
bij je enthousiasme in en over de bergen altijd
en bij je lach die ik niet meer wil vergeten nu

In deze moeilijke tijd wil ik alle naaste familie en vrienden van Wouter veel sterkte toewensen.

Waarom? Waarom daar?
Snap het niet.
Sterkte iedereen.

heel veel sterkte toegewenst voor familie en vrienden.

Wouter heb ik niet gekend, maar ik wil jullie allemaal heel veel sterkte wensen. Ik denk aan jullie.

Lieve Wouter,

Lang gezocht naar een foto.Een foto met jou erop in close up, met je blauwe windstopper, rode col, zonnebril en gemillimeterde dikke haardos, strak in de camera kijkend. Hij bestaat en blijft bestaan... maar alleen in mijn herinnering.

Tijdens de skiweken vertelde je me altijd heel trots over je zus, die ook geneeskunde gestudeerd heeft.

Wouter: lief, behulpzaam, intelligent; een actieveling: altijd sportief bezig.

Ik zal je missen

Onwerkelijk....dat ik je niet meer tegen zal komen.

-

Ik wens Wouter's familie en vrienden veel sterkte toe.

Wouter,

Wat een schok om te horen dat je door een afschuwelijk ongeval om het leven bent gekomen.
Via de OGD was je bij ons in het VieCuri Medisch Centrum voor N-Limburg gedetacheerd.
We hebben je leren kennen als een warme, hartelijke en betrokken persoonlijkheid.

Wij wensen je familie en vrienden heel veel kracht toe in deze moeilijke tijd.

In de kerstvakantie (Calanques) hebben wij Wouter ontmoet. We hebben hem nauwelijks leren kennen, en wisten zelfs niet hoe hij heette. Van ons kreeg hij de bijnaam 'Donsjas' omdat hij die droeg. Dit verraadde zijn passie voor alpien terrein.

We zijn diep geschokt door het gruwelijke nieuws over zijn ongeluk en willen iedereen die achterblijft veel succes wensen in deze wanhopige tijd.

Wouter,

Zaterdag 24 juli hielp je me mee met mijn voorbereidingen van het wandelkamp. Welke spullen moet ik meenemen en hoe pak ik mijn rugzakken in? Adviezen om nooit te vergeten.

De volgende dag gaan we allebei op pad.
Onze wegen scheiden zich...
Om nooit meer samen te komen.

Wouter, ik zal je missen.

Liefs Thekla

Wouter,

In de bergen, daar waar je hart lag,
kwam er veel te vroeg een einde aan je leven.

Ik wens de familie van Tuijl veel sterkte met het dragen van dit grote verlies.

Wat een afschuwelijk bericht, ik weet niet wat ik zeggen moet, mijn woord is zo klein, het verlies zo groot...

Mijn condeolances naar alle nabestaanden van Wouter.

Lieve Wouter.

Nooit meer, als je in Drunen was, tijdens het afwassen met Jose praten over je vele klimtochten.
Nooit meer, op de verjaardag van je moeder enthousiaste verhalen horen over de nieuwe uitdagingen die je aanging op je werk en vooral bij je grootste passie: het beklimmen van moeilijke toppen.

Waarom, hoezo, dat kan niet waar zijn! Juist jij Wouter.

Wij wensen Herma en Anton en zeker ook Jordie, Tom, Mark en Alexandra heel veel steun en kracht voor de komende tijd.

in iedere berg
kunnen wij je
altijd vinden

Heel veel sterkte allemaal

Wouter,

Het was mooi om te zien hoe je bij de ESAC als persoon gegroeid bent.

En dan plotseling dit............

Ik ga je aanwezigheid missen.

Ik zag een grasveld.
Ik wou dat er een haasje over het grasveld huppelde.
Maar haasjes huppelen zo snel.
Ik zag een grasveld.
Waren er maar langzame haasjes...
***************************

Soms is het leven net als een haasje, en is het veel te snel voorbij. Net zoals bij Wouter...
Iedereen had nog veel langer van zijn aanwezigheid willen genieten!
Ik wil iedereen heel veel sterkte wensen met het verwerken van het verlies en de leegte die hij achterlaat!

Familie, vrienden en andere naasten van Wouter veel sterkte toegewenst met dit verschrikkelijk verdriet.

Onze condeolances naar alle nabestaanden. Wij wensen iedereen ontzettend heel veel sterkte met dit enorm verlies.

Wouter, we kenden je in de winkel en klimhal als een integer en vrolijk persoon.

Zo zullen we je ook blijven herinneren.

Hierbij willen wij graag ons medeleven betuigen en familie en vrienden veel sterkte toewensen met het verwerken van dit verlies.

Namens het Yeti bestuur,

I send my condolences to your family, friends and colleagues. We had a lot to do together, we can not do anymore and that lives a great sadness to be processed because this incident took me by surprise. The book I made you is still on your desk and I will be pleased if your family would receive it on your behalf. May your soul rest in perfect peace Amen.

Jou te mogen kennen was een feest.
De bergen, de toppen en dalen zijn dat in onze ogen vaak ook.
Waarom nu niet voor jou?
Jij; altijd aardig, vrolijk en eerlijk.
Kwam de bergen tegen zoals ze ook kunnen zijn.

Heel veel sterkte wens ik toe aan familie en vrienden.

Ik wens familie, vrienden en Esac-ers veel sterkte met deze gebeurtenis

familie en naasten gecondoleerd...

ken je niet, nooit gezien, maar voel de pijn, sterkte.....

Het is nog steeds niet te bevatten.
en onwerkelijk.
Herma en Anton als je ons nodig hebt zijn we er voor jullie.

Beste Wouter,
Je eerste nsac cursus, nu zo'n vier jaar geleden. Ik kan me je nog goed herinneren als een van mijn cursisten. Het was een week van mooi weer, schitterende toeren en vooral van een hoop lol met elkaar. Je wilde alles weten, doen, leren.
De jaren daarop spraken wij elkaar zelden meer, maar ik zag je soms wel in Freyr of op de klimmuur, genietend van het klimmen.
Wouter, het was wel duidelijk dat je hart in de bergen lag. Maar hoe wreed is het nu ten einde gekomen.
Ik wens alle familieleden en vrienden van Wouter de komende tijd heel veel sterkte met dit enorme verlies.

Onwerkelijk,

dat is hoe het voelt als ik eraan denk, dat jij er niet meer bent. Deze gedachten komen als vanzelf, maar vergezeld van herinneringen. Zolang wij zijn, ben jij.

Wouter,

Bergen en toppen zijn voor mij mooie herinneringen, de laatste toppen die ik heb mogen bewandelen waren die van de Himalaya. Gisteren heb ik de foto's weer eens voor de dag gehaald en behalve herinneringen hebben ze voor mij ook altijd een symbolische betekenis: het gaat vooral om je eigen 'top' (uitdaging), de grenzen die jezelf verlegt en deze dan bereikt.

Jouw uitdaging 'top' lag bij het klimmen. Dat dit je laatste 'top' was had niemand verwacht. Jij had deze nu nog niet mogen bereiken daar ben je nog te jong voor. Het is ongeloofelijk, en onbeschrijfelijk en niet te bevatten jij onze neef bent er niet meer.

Ik wens Ome Anton, tante Herma, Jordi, Mark, Tom, Alexandra, familieleden en vrienden heel veel sterkte toe met het verwerken van dit verlies. Laat de herinnerigen er voor altijd zijn.

Wouter,

Net nu het in de Alpen weer wilde lukken met mijn klimmen had ik zoveel willen doen met jou. Ongeveer hetzelfde niveau bij het klimmen in rots en sneeuw, dezelfde wensen in zomer en winter.

En nu? Het kan niet meer. Ik zal de routes en tochten met iemand anders moeten maken. Maar ik weet zeker dat je erbij bent.

Wouter, ik zal je niet vergeten.

Heel veel sterkte voor iedereen die Wouter gekend heeft...

Wouter,
we zouden samen in oktober aan een nieuwe cursus beginnen.
Helaas zal er nu een stoeltje leeg blijven die ik graag gevuld had gezien. We zullen je allen missen.

Het is voor ons nog niet te begrijpen.

Toen we het tragische bericht vernamen, waren we totaal van slag.

Voor deze reis had jij zeker weten een andere eindbestemming in gedachte.

We blijven papa, mama, Jordie, Mark, Tom en Alexandra in deze moeilijke tijd steunen.

Wouter,

Ongelooflijk, onbegrijpelijk, onbeschrijfelijk,

maar je bent vooral onvergetelijk!

Wouter,

Geschokt toen wij het nieuws over jouw ongeluk vernamen.
Hier schieten woorden tekort.......

Dan de vragen; Waarom? Waarom Wouter. Hoe moet je hier mee omgaan? Hoe leggen wij dit onze kinderen uit?

Tijd heelt wonden wordt gezegd maar deze wond zal bij ons een blijvend litteken nalaten.......

Wij wensen Anton, Herma, Jordie, Mark,Tom en Alexandra enorm veel sterkte bij het verwerken van het gemis van Wouter.

Lieve Wouter,
Woorden schieten ons tekort....
Wij hebben je gelukkig nog op onze bruiloft mee mogen maken.
Iedereen heel veel sterkte met dit
verlies.

Sterkte aan iedereen om dit verlies te dragen.

Anders als de meeste heb ik geen klim, skie of fiets herinneringen.
Wouter, ik gebruik je kooktip wekelijks...gepelde tomaten

Wouter,

Een brok in mijn keel, tranen in mijn ogen en pijn in mijn hart. Ik mocht je zo ontzettend graag en denk terug aan de dingen die we samen hebben gedaan. Bedankt voor de klimtochtjes en gezelligheid.

X

Familie en vrienden van Wouter, ESAC heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van Wouter

Familie, vrienden en bekenden van Wouter, heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies!!

Wouter ik weet niet zo goed wat ik moest schrijven. Ik had het nog over je van de zomer. Ik moest aan die geweldige week in het Oetztal denken die we met zijn vijven hadden in 1999. Iedereen heel veel sterkte toe gewenst.

Brt

wouter, ik kende je niet goed maar een grote schrik dat dit jou is overkomen....een groot verlies voor ons allen.....ik wens je familie en vrienden heel veel sterkte toe en moed om verder te gaan...

Herma, Anton, Jordie en Tom

Gecondoleerd met het overlijden van Wouter. Ik kan me er iets bij voorstellen van wat jullie nu doormaken! Daarom wens ik jullie heel veel sterkte voor de toekomst. Liefs Jolande

Het is werkelijk niet te bevatten waarom zoiets nu moest gebeuren...

Je hoefde Wouter niet eens heel goed te kennen om de leegte te voelen die hij al op zo'n jonge leeftijd zeker achter zal laten.

Ik wens in het bijzonder Wouter's directe familie en zijn vele hechte vrienden enorm veel kracht toe bij het verwerken van dit ingrijpende verlies...

Stil...

Familie en vrienden heel veel sterkte toegewenst.

We moesten nog een keer gaan fietsen..

Ik ben er stil van.

Wouter,

Zonder woorden....

Uko

Alle familie vrienden kennissen en de ESAC heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies!!!!

Alle nabestaanden heel veel sterkte met het verlies van Wouter.

Wouter,

Wat moet ik zeggen? Ik weet het niet zo goed. Ik heb je niet zo goed gekend, maar de herinnering aan Arco zal ik houden. Het klimmen, het fietsen...

Ik wens familie, vrienden en de ESAC heel veel sterkte!

Ongelooflijk! En toch is het waar... Juist Wouter! Onbegrijpelijk...

Iedereen heel veel sterkte!!!

Wouter,

Onbegrijpelijk!
Er valt veel over te zeggen en aan de andere kant ook helemaal niets. Wat blijft is het verdriet. Weer een leven verdwenen.
Persoonlijk heb ik je niet echt gekend. Wel zag ik je vaak ergens in de rotsen hangen, of gezellig op het bac veldje zitten. Nu is dat niet meer zo. Ben je op reis.
Rest mij om familie, vrienden en de ESAC heel veel sterkte toe te wensen.

Wouter?

Je weet dat het waar is, maar het is bijna niet te bevatten. Waarom...

Wat nu nog rest zijn alleen de herrinneringen, maar het zijn zulke mooie.

- Klimmen in Freyr, Dentelles, Saffres, ja waar eigenlijk niet.
- Bier drinken in de AOR tot het licht wordt, en daarna zwemmen in de ijzeren man.
- Met de ESAN zweten in de sportcentrum-sauna.
- De raad en daad die je me gaf toen ik je opvolgde als MatCo.
- En zoveel, zoveel meer.

Wouter, tot ziens.

Wouter,

Jij blijft voor altijd mijn grote broer.

Wouter

Het is niet te bevatten...
je bent niet meer bij ons.

Gelukkig blijven er een heleboel mooie herinneringen achter.

Maar toch...het samen klimmen, samen fietsen, samen skiën, samen genieten van de bergen, jouw vriendschap...

ik zal het zo ontzettend missen.

Onze Wout.
We willen het niet geloven, we kunnen het niet geloven, maar we kunnen niet anders dan het wel geloven.
Wij willen onder ogen zien dat hij voortaan onze overleden zoon is. Als we naar zijn foto kijken, de foto die Adam heeft gemaakt en die wij gaan gebruiken voor het gedachteniskaartje, dan zien wij onze Wouter, dat jong van ons dat zo ontzettend goed in zijn vel zat. Hij ziet er zo blij uit, hij was daar zo goed op zijn plek, daar in de bergen, maar ook overal waar hij Esac-er kon zijn.
Daar bij de Esac was zijn thuis, voelde hij zich thuis, was hij wie hij was.
Fijn voor ons zijn ouders, te weten dat hij gelukkig was, dat zijn laatste weken mooie weken zijn geweest. Wij hebben van Chaim, Roland, Neeltje, Adele en Adam de verhalen gehoord. Samen met hen hebben wij eerst gehuild, elkaar vastgehouden, gepraat en geluisterd met en naar elkaar. Samen hebben we de herdenkingsdienst voorbereid. Dit gaf ons een groot gevoel van samenzijn en dat gevoel was, hoe raar het ook klinkt, een goed gevoel.
Zojuist hebben wij (Anton en Herma)de rugzak van Wouter leeggemaakt, onze handen ruiken nu naar Wouter (nooit geweten dat een stinkende rugzak zo fijn kon ruiken!!!).
Morgen gaan wij met Jordie en Tom, met Mark en Alexandra naar Zwitserland. Wij gaan Wouter zien, maar het zal niet Wouter zijn. Maar wij weten wie onze Wouter was en wij... wij zijn heel blij ons de ouders van Wouter te mogen noemen.

Woorden, het blijven woorden......
en toch.....de enige manier om hier mijn steun te betuigen aan iedereen die Wouter kende.....sterkte bij het dragen van zo'n groot verlies.

Ook in mijn auto zal er een plaats voor je zijn, al had ik graag gezien dat je die vorige week zaterdag al ingenomen zou hebben.

VAMOS

Wouter ik had je zo graag een lift willen geven. Nu weet ik het niet meer. Je plek is nog vrij.

Iedereen die dichtbij staat, enorm veel sterkte toegewenst. Hopelijk veel troost bij elkaar te vinden.
woorden schieten te kort...
succes en sterkte...

Wouter????

....

Wat verschrikkelijk erg...

Sterkte allemaal.

Iedereen die wouter van dichtbij of van iets verder weg kende, sterkte met t verwerken van een verlies zo groot.

Groeten Gerrit

Familie, kennissen en vrienden van Wouter: veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

Iedereen heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies, verdriet en ongeloof.

Familie en vrienden van Wouter veel sterkte toegewenst met de leegte die overblijft...

Juist Wouter,
Ongeloofelijk!

Op eens komt de duistere kant van het klimmen weer veel te dicht bij.

Wat ijk nu voel is verdriet,
Wat blijft zijn mooie herinneringen.

tot ziens Wouter!

Dat ongelukken in de bergen gebeuren weet iedereen. Toch schik je telkens weer als er binnen onze kleine Nederlandse klim wereld iemand komt te overlijden. Namens de dsac wens ik iedereen veel succes met het verwerken van gedachten en verdriet.

Tja, inmiddels is definitief wat we eigenlijk al een paar dagen wisten, maar nog niet wilden horen. Wouter is omgekomen op de berg. Wat overblijft zijn vragen, maar ook herinneringen. Mooie herinneringen aan de tochten die we samen maakten. Ik weet zeker dat die herinneringen altijd blijven!

Sterkte aan familie, vrienden en iedereen die achterblijft!

Ondanks dat ik Wouter nooit persoonlijk heb gekend, voel ik de pijn, verdriet en ongeloof dat jullie als familie, vrienden en klimmaatjes moeten voelen en doormaken.
Ik wens jullie allen veel sterkte toe met dit verlies.

Tja, wat zeg je op zoiets....

Toen we van zijn vermissing hoorden was er nog een sprankje hoop, maar toen de dagen verstreken is ook die verdwenen.

Toch blijft het een schok dat Wouter niet meer bij ons is. Met hem zijn we een vriend, klimmaat en actief lid kwijtgeraakt. Zijn plaats zal niet in te nemen zijn.

Namens het 28e ESAC bestuur wensen wij zijn familie, vrienden en alle ESAC'ers veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Dag Wouter, lieve jongen
Ik begrijp er helemaal niks van
Waar ben je nou?
Dit gebeurt jou toch niet?
Niet jij
Je bent gewoon nog op vakantie
Een hele lange vakantie
Ik hoop dat je een fijne vakantie hebt
Dag Wouter

Triest...
Woorden schieten te kort...

Chateau de Budnecque, het Bestuur, de Esac, familie, vrienden...., veel sterkte bij het verwerken van het verlies van een Groot Bergsporter!

Wouter kende ik persoonlijk niet, maar zoiets wens je niemand toe, zeker niet een van je medeklimmers.

Heel veel sterkte aan al zijn familie, vrienden, kennissen, en de ESAC.

Woorden schieten tekort. Verdriet is er in overvloed.

Wouter, jij hebt mijn bestuursjaar kleur gegeven.
Wouter, je lach zal ik nooit vergeten.
Wouter, sporten met jou stond altijd garant voor heel veel plezier.
Wouter, ik zal je missen.

We wensen iedereen heel veel sterkte toe met het verlies van een hele goede vriend.

Donderdagavond 5 augustus 2004 kwam ik je naam nog tegen in het Bivacco Pansera...In toeval geloven doe ik allang niet meer...Moest toen gelijk weer denken aan de zomer van 2001...Helaas zal zo'n zomer nooit meer terug komen...De herinnering is alles wat rest...

Heel veel sterkte aan de familie en alle vrienden in deze rottijd...